OBD-aansluiting in een auto
Online worden stekkertjes voor de diagnose-aansluiting verkocht die tot 55 procent brandstof zouden besparen. De ADAC haalde ze uit elkaar: ze doen niets behalve lampjes laten knipperen. Wat wel werkt, kost niets.
Nu tanken duur is, duiken ze weer overal op: kleine stekkertjes die je in de diagnose-aansluiting van je auto steekt en die je verbruik flink zouden verlagen. In advertenties en webwinkels lees je beloftes van 15 tot zelfs 55 procent minder brandstof, voor hooguit een paar tientjes. Klinkt als een koopje dat zich binnen een paar tankbeurten terugverdient. De Duitse automobielclub ADAC zocht uit of dat klopt. Het korte antwoord: nee.
Wat de ADAC vond. De ADAC liet in 2024 samen met het Duitse computerblad c't een dongle onderzoeken die beloofde tot 15 procent te besparen. De elektronica-experts vonden geen enkele communicatie met de auto. Er was zelfs geen elektrische verbinding met het netwerk waarlangs de computers in de auto met elkaar praten. Binnenin zaten vooral een spanningsomvormer, drie ledjes en een knopje. Sommige contacten van de chip waren niet eens vastgesoldeerd. Het ding knippert dus alleen, zodat het lijkt alsof het werkt.
Nieuwe naam, zelfde kastje. In 2026 bestelde de ADAC opnieuw zo'n stekker, die nu werd aangeprezen met tot 55 procent besparing en prijzen tussen 8,99 en 39,99 euro. Er kwam een kastje binnen dat er precies hetzelfde uitzag als het eerste. Van de zestien contacten hadden er maar drie verbinding met de auto, net genoeg om de lampjes te laten branden. De ADAC wijst erop dat zulke producten steeds onder een andere naam en in een iets ander jasje terugkomen, met lovende ervaringen van 'gebruikers' en certificaten die alleen zeggen dat je het ding mag meenemen in je auto.
Pillen, magneten en olietoevoegingen. Dongles zijn niet de eerste wondermiddelen. Volgens de ADAC zijn er al jaren tabletten voor in de tank, magneten om de brandstofleiding en toevoegingen voor de motorolie. Ze komen vooral boven als de pompprijzen stijgen. Geen van de middelen die de club in de loop der jaren testte, maakte zijn belofte waar. Het beste wat erover te zeggen viel, was dat ze het verbruik niet verhoogden en geen schade gaven. Een langetermijntest, vooral van olietoevoegingen, is niet gedaan.
Waarom mensen toch zweren erbij. Wie een besparingsmiddel koopt, gaat volgens de ADAC vaak onbewust rustiger rijden, omdat hij een lager verbruik verwacht. Die besparing komt dan van de bestuurder, niet van het kastje. Ook vergelijken buren en kennissen hun verbruik zelden onder dezelfde omstandigheden. En let op: geen enkele autofabrikant heeft zulke middelen goedgekeurd. Je garantie vervalt niet vanzelf, maar ontstaat er schade door, dan draai je daar zelf voor op.
Rekenvoorbeeld. Stel, je rijdt 15.000 kilometer per jaar met een auto die 6,5 liter per 100 kilometer verbruikt. Dat is 975 liter, bij 2,30 euro ongeveer 2.240 euro per jaar. Klopte de belofte van 55 procent, dan zou je ruim 1.200 euro besparen met een stekker van een tientje. Als dat echt kon, zegt een ADAC-technicus, zouden autofabrikanten het allang standaard inbouwen. Dit zijn eigen voorbeeldcijfers; je eigen verbruik reken je uit met brandstofverbruik berekenen.
Wat wel werkt. Volgens de ADAC haal je met een zuinigere rijstijl tot 20 procent minder verbruik, bijvoorbeeld na een cursus zuinig rijden. Daarnaast helpen de juiste bandenspanning, op tijd onderhoud en geen onnodige spullen in de auto. Tank gewoon de brandstof die de fabrikant voorschrijft en gebruik de motorolie die hij heeft goedgekeurd.
Onze duiding. Bewaar je geld voor de pomp. Noteer bij elke tankbeurt de getankte liters en de gereden kilometers: dan zie je zelf wat echt verschil maakt, zoals zuinig rijden of zachte banden oppompen. Wat een rit kost, zie je met ritkosten berekenen. En wil je per liter echt minder betalen, kijk dan of tanken in België of Duitsland voor jou loont.
Bron: ADAC